Το θεωρητικό υπόβαθρο και η γενετική στιγμή της τέχνης στο πεζογράφημα Ο αδελφός του Γιώργου Χειμωνά: Μελέτη στο πεζογράφημα και στα χειρόγραφα της πρώιμης μορφής

Περίληψη

Αντικείμενο του παρόντος άρθρου είναι η ανάδειξη του θεωρητικού υποβάθρου και συνακόλουθα η κεντρική δόμηση της αφηγηματικής πλοκής στο πεζογράφημα Ο αδελφός του Γιώργου Χειμωνά. Το άρθρο κινείται συνεχώς στο ενδιάμεσο των αξόνων της μορφής, της δομής και του περιεχομένου, στοχεύοντας προς την ανάδειξη του θεωρητικού και θεματικού υποβάθρου του Αδελφού, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την επεξεργασία του τελικού κειμένου και των χειρογράφων αυτού. Στόχος είναι τα πορίσματα της έρευνας να λειτουργήσουν επαγωγικά και να βγάλουν συμπεράσματα που θα αφορούν το σύνολο του έργου του Χειμωνά, ανοίγοντας το εύρος της συζήτησης για αυτό. Βασική υπόθεση εργασίας είναι το γεγονός ότι πίσω από ορισμένες μορφοσυντακτικές επιλογές του έργου του Χειμωνά, διαφαίνονται ορισμένα θεωρητικά ζητήματα από το δοκιμιακό έργο του συγγραφέα για τον λόγο. Στόχος είναι να εντοπιστεί με ποιο τρόπο ορισμένες θεωρητικές αναζητήσεις και θεωρήσεις για την τέχνη, μεταπλάθονται στο υλικό που ενδιαφέρει μία λογοτεχνική ανάλυση, που είναι αυτό των γλωσσικών τρόπων και των αφηγηματικών παραστάσεων και τι σημαίνει αυτό για το υπόβαθρο της μορφής του κειμένου του Χειμωνά. Το δεύτερο μέρος του άρθρου εστιάζει στην ανάλυση των χειρογράφων της πρώιμης μορφής του Αδελφού, αξιοποιώντας τις μεθόδους τριών διαφορετικών πεδίων: της αφηγηματολογίας, της δομικής ανθρωπολογίας και της ψυχανάλυσης: το μοντέλο της δομικής ανάλυσης των μύθων, όπως αυτό εισήχθηκε από τον Levi-Strauss, θα βοηθήσει στη νοηματοδότηση του ανακυπτόμενου θεματικού πυρήνα του κειμένου, ενώ επικουρικά θα χρησιμοποιηθούν εργαλεία της φροϋδικής ψυχανάλυσης.