Η ποιητική ενός πεζογράφου στη δραματουργία: Η περίπτωση του Ἐνοικιάζεται δωμάτιον μετ΄ ἐπίπλων του Αλέξανδρου Κοτζιά
DOI:
https://doi.org/10.26247/erofili.2841Λέξεις-κλειδιά:
Αλ. Κοτζιάς, δραματουργία, πεζογραφία, χαρακτηριολογία, ψευδορεαλισμόςΠερίληψη
Στο άρθρο επιχειρείται η εξέταση του —εν πολλοίς αγνοημένου από την Κριτική— θεατρικού έργου του Αλέξανδρου Κοτζιά Ἐνοικιάζεται δωμάτιον μετ’ ἐπίπλων με άξονα την ποιητική του πεζογράφου, όπως αυτή συνάγεται από το πεζογραφικό, δοκιμιακό και κριτικό του έργο. Εκκινώντας από την υπόθεση εργασίας ότι στο εν λόγω έργο παρουσιάζονται —προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις της δραματουργίας— τα κύρια χαρακτηριστικά του πεζογραφικού έργου του Κοτζιά, ως προς τη θεματική, τους χαρακτήρες («αρνητικοί» ήρωες, «εωσφορικό-αγγελικό» δίπολο· εν προκειμένω του εισβολέα Λάμπη και της δοκιμαζόμενης Κατερίνας) και την εν γένει τεχνική (ψευδορεαλισμός, χρήση motto, νοηματικός πυρήνας, αυξημένη βαρύτητα εναρκτήριας και καταληκτήριας σκηνής, καίριες λέξεις, σύμβολα), σκοπός του όλου εγχειρήματος είναι: α) η χαρακτηρολογική μελέτη των προσώπων του δράματος (με βάση τη διάκριση σε στατικούς και εξελισσόμενους, αλλά και σε επίπεδους και σφαιρικούς χαρακτήρες), υποβοηθούμενη από τη διαμορφωμένη από το πεζογραφικό corpus κειμένων του συγγραφέα τυπολογία χαρακτήρων και β) η εξέταση του δραματικού αυτού έργου με αξιοποίηση των σταθερών που συνέχουν τα πεζογραφικά έργα του Κοτζιά και θεματοποιούνται σε διάφορα κριτικά του σχόλια για έργα άλλων, αλλά κυρίως στο δοκίμιό του «Αληθομανές χαλκείον: η ποιητική ενός πεζογράφου».