Αποκαλύπτοντας το διήγημα: Οι κρυφές ταυτότητες ηρώων σε διηγήματα του 19ου και 20ού αιώνα και η εξέλιξη του είδους

Abstract

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η συνεξέταση της εξέλιξης των δομικών στοιχείων του διηγήματος και της έννοιας της ταυτότητας. Με αφετηρία τα μέσα του 19ου αιώνα, θα εξεταστεί το κλασικό διήγημα, η εμφάνισή του και τα χαρακτηριστικά του. Έπειτα, με όριο την μεταπολεμική πεζογραφία, θα αναλυθεί η εισαγωγή των καινοτομιών που τρέπουν το διήγημα προς την πιο μοντέρνα μορφή. Παράλληλα, θα επιχειρηθεί να φανεί πώς νοείται η ταυτότητα σε κάθε χρονική περίοδο, ποιοι παράγοντες τη διαμορφώνουν και πώς λειτουργεί δομικά κάθε φορά. Συγκεκριμένα, θα αναλυθούν διηγήματα των Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή και Σπυρίδωνα Βασιλειάδη ως δείγματα της κλασικής μορφής, του Γεώργιου Βιζυηνού για να φανεί το πέρασμα προς τη μοντέρνα μορφή, και έπειτα των Γιάννη Σκαρίμπα, Αντώνη Σαμαράκη και Πέτρου Γλέζου. Η απόκρυψη της αληθινής ταυτότητας των προσώπων αφορά έναν ξεχωριστό παράγοντα και μια διαφορετική δομική λειτουργία σε κάθε διήγημα, με αποτέλεσμα η μελέτη αυτού του θέματος να αναδεικνύει τις λογοτεχνικές και εξωλογοτεχνικές δεσπόζουσες, την εξέλιξη ή τις παλινωδίες στο είδος.