Υπερρεαλιστικά και εξπρεσιονιστικά ζωγραφικά αποτυπώματα στη μεταμοντέρνα δραματογραφία: Tο παράδειγμα του έργου Περιποιητής φυτῶν του Παύλου Μάτεσι

Περίληψη

Στόχος του παρόντος άρθρου είναι η ανάδειξη της λειτουργικότητας που προσλαμβάνουν τα αλλεπάλληλα οπτικά ερεθίσματα στο Περιποιητής φυτῶν (1989) του Παύλου Μάτεσι ως αναπόσπαστη πτυχή της νοηματοδότησής του. Αυτές οι εικαστικής τάξεως, όπως θα επιχειρηθεί να αποδειχθεί, συνιστώσες του κειμένου, οι οποίες υποδεικνύουν μία όψη της αλληλοτροφοδοτικής διαδικασίας που αναπτύσσεται μεταξύ διαφορετικών καλλιτεχνικών ιδιωμάτων, εκτείνονται από την περιγραφή του χώρου και της σκηνικής οργάνωσης έως τις τεχνικές (ανα)παράστασης των μορφών που εμφανίζονται στο δραματικό κείμενο, ενώ τεχνοτροπικά ανάγονται, όπως εξίσου θα υποστηριχθεί, στις αισθητικές κατακτήσεις αφενός του υπερρεαλισμού, αφετέρου του εξπρεσιονισμού. Έτσι, όντας στον πυρήνα της ποιητικής του έργου, συνθέτουν ένα κράμα υπερρεαλιστικών και εξπρεσιονιστικών ζωγραφικών ανακλήσεων, ο εντοπισμός των οποίων διανοίγει σημαίνουσες προοπτικές κατά την ανάλυση και ερμηνεία του. Θεωρώντας δημιουργικά αφομοιωμένες τις υπερρεαλιστικές και εξπρεσιονιστικές αισθητικές επιταγές στο Περιποιητής φυτῶν, θα επιχειρηθεί η ανάδειξη των εντοπιζόμενων σημείων σύγκλισης με αντίστοιχες εικαστικές πραγματώσεις. Η μελέτη εστιάζει σε δύο διακριτούς άξονες: (α) στην επισήμανση οργανωτικών τεχνικών που επιστρατεύονται στο κείμενο ανακαλώντας ευθέως την υπερρεαλιστική ζωγραφική και (β) στην εξέταση της λογοτεχνικής (ανα)παράστασης των περιγραφόμενων μορφών, οι οποίες διαπιστώνεται πως αρθρώνονται ομόλογα με κομβικές αισθητικές επιλογές ζωγραφικών έργων του εξπρεσιονισμού.